وارثِ زمین و تنهایی

با دیگران بودن آلودگی می آورد.......نیچه

یک تکه شعر

مرگ از همان حرف هایی است که گاهی بر زبان زندگی گل میدهد

۱)

باران که ببارد به کویری٬مرده ست

قلبی که تو آن را نپذیری مرده ست

در برکه ی زندگی من٬ماهی را

هر وقت که از آب بگیری مرده ست

 ۲)

مجنون و خراب و مست و رسوا شده اش...

ماهی شده ای و تور در یا شده اش...

تو نیمه گمگشته من بودی که

حالا شده ای نیمه ی پیدا شده اش